Het Buiten van Rembrandt

geselecteerd als gefixeerd bericht

Welkom
Dit is de weblog van Het Buiten van Rembrandt. Of eigenlijk van initiatiefnemer Annemarie Kornman. En ook van Anya Terpstra - die andere initiatiefnemer. Want zo blijkt telkens weer: als we het samen doen wordt het nog beter.

Zuur en zoet

De laatste keer dat ik schreef was voor onze vakantie in La Norma, Franse Alpen. We hebben genoten: gezwommen in bergmeertjes (met waterval!), gebarbecued op een bergwei, gelezen, gewandeld, geshopt in Turijn - uur rijden vanaf La Norma en het was ook nog uitverkoop! - en eindeloos uitgerust. Mijn vakantie was heerlijk maar al weer een tijd geleden. Dat is dus geen excuus voor het feit dat ik al heel lang niet geschreven heb. Zelfs de drukte is dat niet. De reden is vooral dat (potverdorie) mijn laptop met nog wat andere spullen gestolen is. Echt: 's nachts ingebroken terwijl wij lagen te slapen. Niks gemerkt. Zonder laptop ben ik vleugellam heb ik gemerkt. Want juist 's avonds kan ik nog vaak van die dingen doen die overdag blijven liggen. Zoals een weblog bijhouden. Maar genoeg daarover! Zo'n sukkel die 's nachts op pad moet om een twee-en-een-half jaar oude laptop te stelen is te zielig voor woorden. Blij dat ik op een leuke manier mijn geld bij elkaar verdien!

Afgelopen weekend was top: zaterdagmiddag schilderde een wel heel bijzonder gezelschap bij ons. Sommige van jullie weten misschien nog dat Gebroeders Van der Linden (aannemer uit het dorp) ons geholpen heeft met het bouwen van het atelier. De vader van die gebroeders - de heer Van der Linden dus - is een Ouderkerker met het hart op de juiste plaats (die zonen hebben dan ook dit familietrekje geerfd): altijd veel gedaan voor het dorp, de voetbalclub, de kerk enzovoort. Deze heer Van der Linden wilde graag met een klein groepje komen schilderen. Dat vonden we meteen heel leuk. Nog leuker vonden we het toen we hoorden wat voor groepje dit dan was. Nieuwsgierig? De heer Van der Linden is in 1955 uit militaire dienst afgezwaaid met dit groepje. En ieder jaar (echt!) komen ze nog bij elkaar om iets gezelligs te doen. In '55 heeft een van hen een schilderij gemaakt van een mens die voor de helft bestaat uit een soldaat en voor een helft uit een 'burger'. Dit schilderij wisselt ieder jaar van huis: degene van het reuniegroepje die het uitje organiseert krijgt het schilderij. Dit jaar was de heer Van der Linden aan de beurt en wij hadden de eer om dit illustere gezelschap te ontvangen. Anja van Druyten (kunstenaar) begeleidde de schilderworkshop en het was een groot succes. Kijk, en daar doen we het dus voor!

lekker druk en de vaatwasser stuk

Babette was er vandaag. Wat fijn om haar weer te zien. En ze kon meteen goed aan de slag, want met het prachtige weer van vandaag kwamen veel mensen naar Het Buiten. Lekker druk, dus slepen om zitjes te maken. Stoelen van buiten naar binnen en tafeltjes idem dito. Gelukkig helpen bezoekers vrolijk mee en had ik vandaag zelfs een echte hulp annex schaduw. Loulou uit Ouderkerk (6 jaar). Haar tand zit los en dit vertelde ze aan iedereen. Af en toe iets te enthousiast met meehelpen 'nee Loulou, pas als het glas leeg is mag je het weghalen' maar voor de rest was het uit de kunst. Derek kwam ook nog met een stuk of 8 vrienden op de fiets. En toen de vaatwasser stuk. 'De vonken kwamen eruit' aldus Peter. Dus helaas even met de hand afwassen. Nu maar hopen dat Frank ons reserve-exemplaar nog heeft staan. Morgen even achteraan bellen.

We beginnen weer aan een nieuwe week met temperaturen rond de 20 graden. Maak er wat leuks van!
Anya

Ariadne, een slechtziende hond en SchoolTV

Woensdag gaf Natasja het Kinderatelier. Met veeeel kinderen. Erg druk, maar Natasja had goede ondersteuning meegenomen; helemaal uit Belgie, Cheyenne bedankt! Natasja heeft een prachtige grote witte hond die niet meer zo goed ziet. En Natasja is blond, ik ook en de hond zag iets blonds en dacht 'dat is ze', en bleef maar achter me aanlopen. Ik heb hem maar niet verteld dat hij de hele middag achter de verkeerde is aangelopen.

We staan in de Ariadne at Home, mooie grote foto op de achterpagina met artikeltje. Dat blijft leuk. Ook de Home and Garden site noemt Het Buiten. En we worden een paar keer genoemd in het prachtige Lute Magazine van ons zeer gewaardeerde bestuurslid Peter Lute.

En nu komen we ook nog misschien op School TV! Allemaal kijken dus! Weet nog niet hoe en wat, maar ik zit aan de buis gekluisterd.
Bij Acompania is het erg druk. Druk bezig met Tweede Kamer commissies, nieuwsbrieven, Volkskrant en gaat u zo nog maar even door. Femke wordt steeds ronder (van de babbie) en is heel spannend bezig met een nieuw huis. En nog maar 3 nachtjes slapen dan is ze er weer. Annemarie. Zoveel te vertellen en over bij te praten.

Ben helemaal klaar voor het weekend, misschien zie ik je bij Het Buiten. Volgens mij kunnen we weer lekker op het terras zitten.

FIJN WEEKEND!

Anya

Wel bijhouden...

dat weblog. Maar ja, je kent het wel. Het is druk, warm en dan denk je snel. Straks schrijf ik een wel een stukje. Want eigenlijk is er elke dag wel iets te vertellen. Annemarie is aan het genieten (weet ik , want dat heeft ze ge-sms't) van een zeer welverdiende vakantie. Dus zij wordt gemist, maar nog maar een weekje en dan is ze er weer.

We hebben sinds kort een heus hangmatteneiland (leuk scrabble woord) eigenhandig gemaakt door Peter. Het is een ingenieus systeem van pallets, hout e.d. waar 2 of 3 hangmatten aan kunnen hangen. Elke keer dat ik kom wil ik daar wel even in 'chillen', maar dat komt er niet van, want ik ben altijd aan het rondlopen. Tijdschriftjes recht, doekje over tafel, terras inrichten enzovoort...

Wat ook erg leuk is, is het ongelofelijke enthousiasme waarmee de Rabo-ouderenochtend wordt bezocht. Gemiddeld 12 tot 14 bewoners van verzorgingshuizen maken werkelijk de prachtigste dingen. Ze genieten van de koffie met cake en gaan dan voortvarend aan de slag. Echt super om te zien.

Vandaag een lekker buitje, eindelijk. Het was wel eeerrug warm. En nu beloven om niet te klagen als het nu een paar weken wat minder weer is. Over het weer gesproken, onbekend talent zo op het terras bij Het Buiten: Peter kan werkelijk op onnavolgbare wijze Piet Paulusma imiteren! Vraag hem gerust naar de vooruitzichten.

Ik meld me spoedig weer (erewoord!)
Anya

Lang zal ie leven

15 juli (zaterdag) was het dan DE dag: Rembrandt werd precies 400 jaar geleden geboren. Dat klinkt zo gewoon maar omdat ik net weer wat prachtige netgeboren spruiten heb bewonderd en bevallingsverhalen heb gehoord heb ik opeens zo'n visioen van moeder Van Rijn, molenaarsvrouw, die op een misschien net zo'n warme julidag in het bedompte Leiden lag te bevallen. Niks airco, puf-les, vacuumextractie en behulpzame (mentaal dan) man erbij. Denk ik. Maar goed. Een feestdag dus. Niet bij ons. We hadden al geen echte plannen want er waren zoveel Rembrandtfestiviteiten dat we daar weinig aan toe te voegen hadden. En tot overmaat van ramp sms-te Peter me 's middags om half 4 dat ie zich beroerd voelde en - mits ik geen vervanging had - de deur ging dichtgooien. Vervanging had ik niet. Ik zat zelf in Amstelveen met m'n oudste sandalen in de opruiming halen. Tja, dat doe je als je druk bent met werk door de week inderdaad op een snikhete zaterdagmiddag. Maar wel goed geslaagd trouwens. Afijn, Peter dus naar huis en Het Buiten voor het eerst dicht terwijl het open moest zijn. Sorry voor de voorbijgangers. En dank aan de begripvolle terrasbezoekers die Peter naar huis moest sturen. Zondagochtend om half 8 werd ik wakker en het eerste waar ik aan dacht was... Peter! Is hij beter? Ik kon eigenlijk niet invallen want ik had familieverplichtingen. Zat al te dubben wat ik kon doen. Tot 9 uur gewacht en toen gebeld. Hij ging het proberen. Remy zou er zijn om bij te springen dus hij had er alle vertrouwen in. Wat een opluchting! We verwachtten namelijk veel mensen. Een open-atelier (dat trouwens bijzonder geslaagd was: Anja van Druyten had 15 enthousiastelingen die prachtige dingen maakten) en veel dorstige Buitenlui! Peter hield het de hele dag vol met Remy aan zijn zij. Chapeau!

Morgen ga ik lekker twee weken op vakantie. Naar La Norma in de Franse Alpen. www.la-norma.com. Een superplek. Wij gaan er al 28 jaar achter elkaar met kerst skien met de hele familie. Klinkt best saai zo maar is heel fijn. Lief dorpje. Autoloos. Huisjes en appartementen aan de piste. Ons plekje kijkt uit op het kleuter-ski-weitje en is naast de vakantiecreche. Die ook heel leuk is want dat kunnen de Fransen wel! We zitten 150 meter van de liften. En een goeie hangplek voor na het skien op kruipafstand van ons appartement. Kortom, een overzichtelijke gezellige vrolijke plek. Maar nu dan voor het eerst in de zomer er naar toe. Ze hebben namelijk een lekker zwembad uitgehakt in de rotsbodem. Ziet er erg tof uit. Ben benieuwd. Bij Het Buiten gaat alles gewoon lekker door.

Bijdrage van Marian

Vooraf dit: al vanaf het allereerste begin wilden we een speciale ochtend voor oudere mensen. Echt oude mensen die anders niet meer op zo'n plek komen. Laat staan met elkaar schilderen. Dus gingen we met dit plan naar de Rabo die gelukkig enthousiast was om hiervoor een bijdrage te leveren. Afgelopen vrijdag was het zover. Om kwart over 10 liepen uiterst voorzichtig, nieuwsgierig, geholpen door vrijwilligers en rollator, 14 hoogbejaarde dames het atelier binnen. Nadat ze waren voorzien van een lekker kopje koffie en een rembrandtcakeje ging kunstenaar Sunny met ze aan de slag. Het resultaat kan je vanaf morgen bewonderen in de fotogalerie. Ik zeg niet zomaar bewonderen want het was werkelijk prachtig wat gemaakt werd. Die suffe schroom die wij hebben hadden zij niet, waardoor ze volledig onbevangen waren. Een ochtend om nooit te vergeten. Maar wel te herhalen! Tot eind september iedere vrijdagochtend!

Hier een bijdrage van Marian, activiteitenbegeleidster bij een van de verzorgingstehuizen:

Vrijdag 7 juli hebben we met bewoners van 3 verzorgingshuizen geschilderd in Het Buiten van Rembrandt. Toen ik in mei een artikel las over dit initiatief leek het mij een ontzettend leuk idee om daar ook met bewoners van het verzorgingshuis waarin ik werk heen te gaan. Ik ben activiteitenbegeleidster in De Olmenhof in Amstelveen. Er wonen daar 98 ouderen die om verschillende redenen niet meer zelfstandig thuis kunnen wonen. Zowel fysiek als geestelijk is er sprake van aftakeling en zij zijn daarom aangewezen op hulp van anderen. De activiteiten die aangeboden worden vanuit de zorginstelling zijn minimaal. Wij zijn dan ook heel blij dat “onze” ouderen de gelegenheid geboden word om te komen schilderen op een doordeweekse ochtend en daar begeleid en getrakteerd worden op koffie met gebak. En dat nog wel de hele zomer door !
Het was een groot succes. Het leuke was dat iedereen geheel op eigen manier deelnam aan de workshop. Het individu kwam geheel tot zijn recht. Het eindresultaat was dan ook van iedereen totaal verschillend. Wat mij opviel was dat ook het contact onderling, tussen de bewoners van de verschillende verzorgingshuizen, zo prettig verliep. Het was een grandioos uitje met als resultaat een eigen schilderij mee om aan familie en vrienden te laten zien. Ik weet zeker dat er kunstwerken in een lijst gezet worden en misschien nog jaren bij een kind of kleinkind aan de muur zal hangen. Ik wil iedereen die mee helpt dit mogelijk te maken bedanken.

Marian Pappot
Activiteitenbegeleidster in Verzorgingshuis De Olmenhof

Op de helft!

De helft zit er al weer op. Van de tijd dat Het Buiten er is bedoel ik. En het is boven verwachting gegaan. Boven verwachting in meerdere opzichten: enthousiasme van iedereen die er komt (en blijft komen), aantal mensen dat achter een ezel kruipt, zonne-uren, kunstwerken die gemaakt worden, de bbq met PL, de bbq's met BVO, onze lekkere happen, zelfs de prachtige koeien (er stond er vrijdag bijna een IN het atelier - t moet niet gekker worden!).

Maar ook boven verwachting wat betreft de tijd die het kost, de bijspringmomenten. Zeg maar: 't is mijn ideale stek maar heb er eigenlijk nog niet op het terras gehangen. Suf he, eigenlijk. Net als Anya: als ik mijn hoofd om de hoek steek is er altijd wat te doen. Of ik vind dat zelf. Peter en Remy en Babette zijn het waarschijnlijk helemaal niet met me eens. Hebben ze ook weer gelijk in want het zijn kanjers die alles goed in de vingers hebben. Dus ik kondig alvast aan: volgende week woensdag heb ik met Ewoud en Jaap afgesproken bij Het Buiten en dan ga ik zitten en laat ik me heerlijk verwennen. Zeker weten!

Lekker windje, lekkere oesters

Dat zou ik toch beter moeten weten...Eventjes naar Het Buiten, kijken of het allemaal goed loopt. Hooguit een kwartiertje had ik tegen de meisjes gezegd. Dat kwartiertje werd bijna 3 uur. Beetje helpen, beetje praten en voor je het weet is het alweer laat. Peter en Pam M. kwamen met gezellig wat vrienden. De oesterman erbij, champagne, sigaartje. Ach, wat wil een mens nog meer. Biggles was weer de best opgevoede hond van het westelijk halfrond. Juultje had weer een nieuw vriendje. Dicky en er was weer een gezellige groep Ouderkerkers die rond 4 uur bij Het Buiten neerstreken. Het Open Atelier liep weer goed. Tot laat in de middag waren mensen druk bezig in het atelier. Uiteindelijk kwam van onze plannen (i.v.m. dat kwartiertje dat uitliep) niets terecht. Nog wel een bliksembezoek gebracht aan Bob en Ineke. En dan is het weekend weer voorbij. Rembrandt is overal. Nu ook weer docu op TV. En natuurlijk af en toe zappen naar WK. Hebben we dat ook weer gehad.

Fijne week!
Anya

Champagne!

Had nog helemaal niet verteld dat ik een nichtje erbij heb: Liv! Mijn broer is vader geworden.

En GGD-dag was een droomdag.

GGD

Leuk! Morgen komt een grote groep van GGD Amstelland de Meerlanden naar Het Buiten (schilderen, fietsen, wandelen). Ik heb er enorm zin in. Als Acompania werken we al jaren geregeld voor GGD Nederland, GG&GD Amsterdam en we reden zelfs voor een 'kinderen&overgewicht-campagne' rustig naar GGD Fryslan. En da's heel ver weg! Toch heeft het communicatiewerk niets met de groep van morgen te maken. Nog niet, tenminste (hah). Is toeval maar wel heel leuk!

Ook super was de BBQ die Peter Lute bij ons bereidde afgelopen zondag. Voor een vrienden-en-bekenden-groep. Het regende en waaide maar onder de partytent die Ewoud achter in onze schuur vond 's ochtends (gelukkig maar! - wie wat bewaart die heeft wat!) stond Peter droog en werd de kreeft onweerstaanbaar. Iedereen was erg gelukkig (zie foto's in gallerie) en we gaan het zeker nog eens doen.